rugklachten

Voorkomen

Voor rugklachten heeft men al meerdere namen bedacht, afhankelijk van de symptomen die optreden. Soms verwijst de naam naar de plek van optreden Lumbago (lage rugpijn) of ischias (pijn in het bereik van de ischias-zenuw), soms naar de manier van optreden: spit (acute rugpijn met bewegingsblokkade ) en soms naar de mogelijke oorzaak: discusprotrusie, discusprolaps of hernia (aandoeningen van de tussenwervelschijf) Als men het echt niet weet, is de nieuwste verzamelterm: a-specifieke lage rugpijn.

Ook worden de rugklachten ingedeeld naar tijdsduur sinds het ontstaan: acute rugpijn (0-6 weken), subacute rugpijn (6-12 weken) en chronische rugpijn (langer dan 12 weken). Deze indeling is arbitrair en zegt weinig over de aard, de ernst en de genezingsmogelijkheden van de rugklachten.

Al deze termen weerspiegelen het onbegrip over rugklachten. Ze veronderstellen verschillen, die er vaak niet zijn. In de meeste gevallen is het basisprobleem hetzelfde, maar het verschilt het  stadium, de ernst en uitwerking. Als men luistert naar de geschiedenis van veel  patiënten, blijkt al snel dat uit het een zich het ander kan ontwikkelen.

Rugklachten komen zeer vaak voor. Ondanks dat er in vergelijking met vroeger duidelijk minder zwaar lichamelijk werk wordt uitgevoerd, lijken de problemen veroorzaakt door rugklachten alleen maar toe te nemen. Men schat dat meer dan 80 procent van alle mensen minstens een keer in hun leven ernstige rugklachten krijgen. Rugpijn is na verkoudheid de meest voorkomende reden om de huisarts te bezoeken. De kosten van verschafte medische hulp, minder inkomen bij de patiënt en betaalde uitkeringen zijn enorm. Vroeger kwamen rugklachten vooral voor bij mensen vanaf 30 tot 35 jaar. De leeftijd waarop ernstige rugklachten voor het eerst optreden, lijkt de laatste jaren sterk af te nemen. Zo heb ik al meerdere patiënten van onder twintig met een hernia in de onderrug behandeld.

verder: oorzaken