achtergrondinformatie

Primaire Preventie

Primaire preventie is het voorkomen dat (de eerste) klachten optreden. Dit is in vergelijking tot secundaire preventie ( het voorkomen dat dezelfde klachten vaker optreden) veel moeilijker. Pogingen om met behulp van ergonomische hulpmiddelen de belasting van werknemers te verlagen (bijv. speciale stoelen in bureaus  en  til-liften in de verpleging) hebben vaak beperkte werkzaamheid. De scholing in de omgang met deze hulpmiddelen en de motivatie van de werknemer om deze ook correct in te (blijven) inzetten, zijn minstens net zo belangrijk als de aanwezigheid van de middelen zelf. Zelfs als aan alle voorwaardes op de werkvloer is voldaan, blijven rug- en nekklachten optreden en de uitval hierdoor hoog.  Dit komt omdat er ook veel overbelasting in de vrije tijd plaatsvindt. Is bijvoorbeeld voor primaire preventie een betere houding nodig, dan geldt dit niet alleen op het werk maar natuurlijk ook voor thuis. Mensen die (nog!) geen klachten aan het bewegingsapparaat hebben gehad, zijn hiertoe zelden voor langere duur voor te motiveren.

Men zou kunnen leren van de inspanningen van de tandheelkunde om caries te voorkomen. Mede door de 2 maal jaarlijkse controle bij de tandarts, lukte het de ouders in het verleden de kinderen te motiveren het tandenpoetsen tot dagelijkse gewoonte te laten worden. Zo opgevoed, staat men als volwassen persoon zelfs nog een keer uit bed op, als men bemerkt, dat men zijn tanden is vergeten te poetsen. De positieve effecten van deze opvoeding werden pas na meerdere jaren zichtbaar, maar de verschillen waren, in vergelijking met landen om ons heen waar dit niet zo goed gebeurde, verbluffend. Thans begint door andere snoep- en eetgewoonten in combinatie met lichtzinnige ouders die te snel de kinderen zelf laten poesten en  verminderd tandartsbezoek, cariës bij kinderen weer meer voor te komen.

Als de volwassenen van de toekomst voor minder rugklachten een betere zithouding en meer beweging moeten hebben, moeten we dus vandaag bij de kinderen beginnen. Artsen, fysiotherapeuten, ouders en leerkrachten zouden hun krachten moeten bundelen. Al deze mensen dienen kennis te hebben van een gunstige zithouding en het belang van regelmatige beweging. Als dit over meerdere jaren wordt gepropageerd en voorgeleefd, zal dat in de toekomst door een  gedragsverandering een positief effect op het aantal rugklachten hebben. <<<