rugklachten

 Natuurlijk Verloop

Het natuurlijke verloop van lage rugklachten zonder aantoonbare oorzaak wordt in behandelrichtlijnen voor artsen en fysiotherapeuten ten onrechte omschreven als goedaardig. Er wordt aangenomen dat 75-90 procent van de acute rugklachten vanzelf overgaan binnen twee weken.^1,2

De behandelrichtlijn voor de fysiotherapeut houdt in, dat er naast maatregelen zoals informatie geven, gerust stellen en motivatie tot algemeen in beweging te blijven, er geen verdere therapie nodig is. Ook de huisarts dient afgezien van eventuele pijnmedicatie, te handelen naar een richtlijn met dezelfde strekking.³

Een studie uit 1966 ⁴ die omschrijft, dat veel mensen met rugpijn na hun eerste bezoek niet meer naar hun huisarts terugkeren dient hierbij als bewijs voor het goedaardige verloop. Ook verwijst men naar  een artikel over Zweden die weer naar hun werk terugkeren na rugpijn ⁵  In een recent verschenen boek ⁶ beschrijft de auteur iets geheel anders. Er zijn veel oorzaken waarom mensen na hun eerste huisartsbezoek niet terugkeren, of weer terugkeren naar hun werk, maar om daaruit te concluderen dat de rugpijn weg is, is niet juist.⁷

Er zijn veel meer bewijzen dat het natuurlijke verloop van rugpijn grillig is, met vaak aanmerkelijke restklachten een jaar na het ontstaan daarvan. ^8,9,10 75 procent van de patiënten zullen hun klachten nog vaker terugkrijgen. ^11,12,13

De frequentie en de ernst van de klachten nemen vaak bij elke terugkeer toe. ^{14,15,16,17,18,19,20}

Tevens dient men te bedenken, dat bij alle mensen met ernstige chronische rugklachten en specifieke rugklachten in de vorm van een ischialgie, hun klachten zijn begonnen als zogenaamd onschuldige acute aspecifieke lage rugpijn. Deze chronische en ischialgie-patiënten veroorzaken, omdat ze langer uitvallen en moeilijker te behandelen zijn, het grootste deel van de in totaal enorme ziektekosten. Goede behandeling en secundaire preventie van de acute en subacute a-specifieke rugklachten zou dus zeer veel geld kunnen besparen.

verder: uw rugklachten

1)Bekkering G, e.a., KNGF-richtlijn lage rugpijn, 2005.

2) van den Hoogen H, e.a., The prognosis of low back pain in general practice,1997.

3) Faas A, e.a., NHG-standaard Lage-Rugpijn, 1996.

4) Dillane J, e.a., Acute back syndrome: a study from general practice, 1966.

5) Anderson G, e.a., The intensity of work recovery in low back pain,1983.

6) Donelson R, Rapidly reversible low back pain, 2007. 

7)Chavannes A, .e.a., Acute low back pain: patients’ perceptions of pain four weeks after initial diagnosis and treatment in general practice, 1986.

8) Croft P, e.a., Outcome of low back pain in general practice. 1998.

9) von Korff M, e.a., Back pain in primary care. Outcomes at 1 year.1993.

10) von Korff M, e.a., The course of back pain in primary care,1996. 

11) Klenerman L, e.a., The prediction of chronicity in patients with an acute attack oflow back pain in a general practice setting, 1995.

12) Roland M,  Point of veiw: the course of back pain in primary care, 1996.

13) van den Hoogen H, e.a., The prognosis of low back pain in general practice 1997.

14) Donelson R, e.a., The low back pain experience: A natural history survey, 2001.

15) Wasiak R, e.a., Work disability and costs caused by recurrence of low back pain: longer and more costly then in first episodes, 2006.

16) Waxman R, e.a., A prospective folluw-up study of low back pain in the community, 2000.

17) Cherkin D, e.a., Predicting poor outcomes for back pain seen in primairy care using patients’ own criteria,1996.

18) Croft P, e.a., Outcome of low back pain in general practice, 1998.

19) Philips H, e.a., The evolution of chronic back pain problems: a longitudinal study, 1991.

20) van den Hoogen, The prognosis of low back pain in general practice, 1997.