De
gebruikelijke therapie: medicamenten.hoofdpijn/migraine
Therapie bij hoofdpijn
De
gebruikelijke therapie: medicamenten.
Als therapie bij hoofdpijn worden vaak medicijnen gebruikt. Voor de ontwikkeling en onderzoek naar de werking van deze medicijnen, wordt door de farmaceutische industrie veel geld beschikbaar gesteld. Dit is logisch, aangezien deze therapievorm de oorzaak niet wegneemt en de patiënten deze dus vaak bij herhaling en langdurig zullen moeten innemen. Dit in combinatie met de grote aantallen hoofdpijnpatiënten op de wereld, betekent dat hier zeer veel geld te verdienen is.
Indien normale pijnmedicijnen bij hoofdpijn op den duur niet meer voldoende helpen, of omdat ze ook zelf hoofdpijn veroorzaken, worden vaak beter werkzame middelen voorgeschreven. Speciale hoofdpijnmedicijnen (de zgn. triptanen) hebben hun invloed op de bloedvaten in de hersenen, omdat men heeft ontdekt dat de pijn gepaard gaat met een vaatverwijding, die optreedt na een vaatvernauwing. Later is vast komen te staan dat ze ook dempend werken op de hoofdpijnkern in de hersenstam. Deze medicijnen moet men bij het optreden van de eerst voorverschijnselen (de zgn. aura) innemen, anders is het vaak te laat. Geadviseerd wordt niet meer als 10 doses per maand nemen, omdat bij meer gebruik over langere tijd ook deze middelen hoofdpijn kunnen veroorzaken. Als de hoofdpijn te frequent optreedt, wordt dit soms gecombineerd met dagelijkse medicijnen die een groot deel van de aanvallen moeten voorkomen.
Indien de hoofdpijn een oorzaak in de nek heeft en de toestand van de nek in de loop van de tijd verergert, neemt de prikkeling toe en moeten er steeds weer andere en vaak zwaardere medicijnen worden genomen om de hoofdpijn nog voldoende te kunnen onderdrukken.
Voor onderzoek naar de (door mij geleerde) therapie van Dean Watson is niet veel interesse, noch is er veel geld beschikbaar. Internationaal wordt nu weliswaar niet meer ontkend, dat hoofdpijn een oorzaak in de nek kan hebben (zgn. cervicogene hoofdpijn) maar door onbekendheid met de methode of ontkenning van de werking ervan, wordt dit nog steeds gezien als een aparte en relatief weinig voorkomende vorm.
Het onderzoek volgens Dean Watson
In een gesprek worden vragen gesteld over uw hoofdpijn en zijn bijverschijnselen. Hierbij wordt beoordeeld, of er andere oorzaken voor uw hoofdpijn zouden kunnen zijn dan problemen in de nekregio.Als daar geen aanwijzingen voor zijn, begint het onderzoek van de nek. Hierbij wordt door druk van een vingertop in de nek geprobeerd uw hoofdpijn te op te wekken. Als dit lukt en de hoofdpijn bij aanhouden van de druk ook weer vermindert, is aangetoond, dat de hoofdpijn tenminste een mede-oorzaak heeft in de nek. Ook wordt gekeken naar de stand van enkele wervels.
Let op: Er vindt dus geen risicovolle snelle impuls, correctie of beweging plaats zoals bij het manipuleren of het zogenaamde “kraken”.
Als u aan het begin van een zitting duidelijke hoofdpijn heeft en deze tijdens de behandeling sterk vermindert of verdwijnt, is dit een sterke aanwijzing, dat de nek de hoofdrolspeler is.
Als er in de nek niets wordt gevonden, wordt u voor verder onderzoek en therapie (terug-) verwezen naar uw huisarts of neuroloog.
De therapie volgens Dean Watson
Bij de therapie worden de technieken, die bij het onderzoek hoofdpijn opwekten, enkele keren herhaald. Hierdoor vermindert de gevoeligheid en neemt de frequentie en intensiteit van de hoofdpijn af. Meestal blijft na consequente behandeling de hoofdpijn geheel weg. Dit treedt ook op na jarenlange regelmatige hoofdpijn! U krijgt advies wat u kunt doen om een terugkeer van uw klachten te voorkomen. Dit zijn vaak houdings-adviezen en soms het advies om een enkele nekoefening te doen.
Regelmatige onderhouds- of controlebehandelingen zijn niet noodzakelijk!